PROGRAMMA  PROJECTEN  NEW RESIDENTS  
   
 
Brian Goeltzenleuchter
Institutional Wellbeing

In januari 2007 zijn het CBK Utrecht, voorheen gevestigd in Amersfoort, en het Grafisch Atelier Utrecht gefuseerd. Het Grafische Atelier zet de eigen activiteiten voort onder de paraplu van het CBKU. Aanleiding voor deze fusie was de gezamenlijke huisvesting aan de Plompentorengracht.

Vooruitlopend op deze fusie heeft de Amerikaanse kunstenaar Brian Goeltzenleuchter (1976) tijdens zijn verblijf in de Nomads in Residence een plan geschreven om het samengaan van beide instellingen in goede banen te leiden. Brian Goeltzenleuchter verrichtte met zijn consultantbedrijf c (spreek uit als /k/) onderzoek naar de reukzin van de medewerkers van het GAU en het CBK. Zijn veronderstelling was dat het welbevinden van de medewerkers geholpen zou worden door een juiste geurbalans. Hij bracht adviezen uit en ontwikkelde een fusieparfum die het natuurlijk evenwicht van beide instituten 'herstelde'. De aangename geur creëerde een goede werksfeer.



Zijn motivatie om te werken in de Nomads in Residence is gebaseerd op het feit dat de architectuur van de Nomads gericht is op de voorzieningen van de kunstenaar. De architectuur ligt in de lijn van wat Brian nodig heeft om kunst te produceren: de ruimte faciliteert het instorten van vrije tijd en onderwijs, consumptie en productie, werk en spelen.

De resultaten van het onderzoek en het parfum zijn te zien geweest op de tentoonstelling Institutional Wellbeing: an Oldfactory Plan for Grafisch Atelier Utrecht and Centrum Beeldende Kunst Utrecht, in het CBKU van 15 december 2006 t/m 12 januari 2007.
 
 
Cindy Malon
Thinking The City

Beeldend kunstenaar Cindy Malon (1963, USA, woont en werkt in Leidschendam) verbleef van 9 oktober tot en met 22 oktober 2006 in Nomads in Residence. Malon is geïnteresseerd in de wijze waarop architectuur de leefgewoonten van bewoners beïnvloedt. Ze vraagt zich af in hoeverre mensen die in Leidsche Rijn wonen zich identificeren met hun eigen woonwijk. Daarnaast is ze nieuwsgierig naar het effect van de directe woonomgeving op concepten als 'realiteit' en 'mobiliteit'. Om dit te onderzoeken voerde Malon gedurende haar verblijf een aantal onverwachte 'urban interventions' uit. Deze interventies werden vastgelegd op foto en video.
 
 
Georgische kunstenaars
Georgia here we come Deel 2.

Georgia here we come! is een uitwisselingsproject georganiseerd door Enough Room for Space (Rotterdam), Expodium - platform voor jonge kunst (Utrecht) en Geo-Air Tbilisi (Tbilisi, Georgië). In maart 2006 bezocht een groep Nederlandse kunstenaars de Georgische hoofdstad Tbilisi en augustus van dat jaar brachten acht Georgische kunstenaars een bezoek aan Nederland. Van 28 augustus tot en met 3 september verbleven de Georgiërs in Nomads in Residence. Op zaterdag 2 september presenteerden zij daar hun eerste reacties op deze nieuwe wijk in wording.

Tbilisi (maart 2006)

Saakashvilli, de nieuwe president van Georgië, heeft alle Georgiërs die in het buitenland studeren en werken opgeroepen om terug te komen naar hun geboorteland en mee te helpen met de wederopbouw. Expodium en Enough Room for Space zijn ingegaan op die oproep, al zijn zij geen Georgiërs, en onderzochten hoe kunst een bijdrage kan leveren in de strijd voor vrijheid en democratie en met name naar de positie van kunst daarin. De Nederlandse kunstenaars die in maart 2006 in Tbilisi verbleven werd gevraagd ter plekke een visie te ontwikkelen en te kijken waarin, en in welke mate bijgedragen kon worden aan de wederopbouw. Dit uitte zich onder meer in kleine ingrepen in de openbare ruimte, het leggen van contacten met inwoners van de stad, spontane initiatieven et cetera. De uiteindelijke visie op Georgië werd in de slotpresentatie getoond. Het was een groot succes! Voor een overzicht en achtergrond informatie over de kunstenaars kijk op www.enoughroomforspace.org

Utrecht / Leidsche Rijn (augustus / september 2006)

Na het deel in Tbilisi werden de Georgiërs uitgenodigd om naar Nederland te komen en hun ideeën te delen, rond te kijken en met een frisse blik en een volle database terug te gaan naar Tbilisi. De drie weken in Nederland waren zo opgezet dat de kunstenaars de mogelijkheid hadden om zo veel mogelijk informatie te verzamelen, die zinvol kon zijn voor de ontwikkeling van de kunstwereld in Tbilisi, maar ook om nieuw werk te maken en te tonen. Dit alles kreeg gestalte in de vorm van een werkruimte, waar dagelijks aan de grote database kon worden gewerkt, en een expositie waar bestaande en nieuwe werken elkaar aanvulden. Om zoveel mogelijk contacten te leggen en informatie in te winnen werden de kunstenaars op tour genomen lang verschillende Nederlandse steden. Daarin werden ze bijgestaan door kunstenaars, architecten, theatermakers en iedereen die input wilde geven aan het project. Een verblijf in Leidsche Rijn en een kennismaking met het meerjarig kunstproject Beyond waren onderdeel van deze ontdekkingstocht.
 
 
Silke Wagner en Sebastian Stöhrer
Coöperatie Terwijde

De Duitse kunstenaars Silke Wagner en Sebastian Stöhrer hielden gedurende drie weken ‘open huis’ in Terwijde. Onder het motto ‘Everyone is an expert’ nodigde Silke Wagner inwoners van Leidsche Rijn uit om hun specialisme over te brengen op buurtgenoten. De Nomads in Residence/No. 19 diende daarbij als podium. De activiteiten, bedacht door bewoners, varieerden van een workshop ‘Maak je eigen didgeridoo’, dans- en zanglessen tot een les in mandala tekenen. Het hoge echtscheidingspercentage in Leidsche Rijn gaf aanleiding tot een bijeenkomst ‘gezellig ex-werpen’. Deze speelse variant op het idee ‘ex-pert’ was bedoeld om singles een positieve draai te laten geven aan alle verloren liefdes in de vinexwijk. Onder leiding van kunstenaar-kok Sebastian Stöhrer werd dagelijks de Never Ending Soup bereid, waarvan de ingrediënten bestonden uit verse producten die de bewoners zelf meenamen.

Klik HIER voor meer informatie over dit project.
 
 
Maja von Hanno
Meet you at the Mountains

Maja von Hanno (1977) is geboren in Oslo, Noorwegen. Zij was deelnemer aan Ateliers Amsterdam en woont en werkt in Den Haag.

Von Hanno is gevraagd om een kunsttoepassing te ontwerpen voor de nieuwe woonbuurt De Woerd. Tussen 2005 en 2008 worden in De Woerd 475 woningen gebouwd door ontwikkelaar Bouwfonds Fortis. De Woerd wordt een woongebied met een kleinschalig karakter. De Woerd ligt tussen de oude dorpskern van De Meern, het Leidsche Rijn Park en de wijk Langerak in. Van oudsher was dit een gebied met fruitboomgaarden en weilanden. Het Jac. P. Tuijsselint loopt als een groengebied midden door de buurt. Von Hanno zal waarschijnlijk deze locatie voor haar werk kiezen en denkt aan een landschappelijke ingreep die zich als een fremdkörper in het groen zal manifesteren.

Von Hanno heeft van 18 april t/m 11 mei 2006 in Nomads in Residence gewerkt aan haar schetsontwerp. Het uiteindelijke werk wordt geschonken door Bouwfonds Fortis. In het najaar van 2006 is haar ontwerp gereed.





Huib Haye van der Werf interviewde Maja von Hanno. Hier volgen enkele van haar ideeën over haar werk in bredere zin:

"Ik werk vooral met gerecyclede materialen, zoals op straat gevonden oud hout en puin, omdat ik me interesseer voor de geschiedenis die daaruit spreekt. Geschiedenis is een van de eigenschappen waar ik naar zoek in de materialen die ik gebruik. Ik probeer elk materiaal zijn eigen temperament of persoonlijkheid te geven. Zo ontwikkel ik er tijdens het maken van mijn werk een hechte relatie mee. Elk materiaal dat ik gebruik heeft zijn eigen eigenschappen.
Klei, dat om zijn natuurlijkheid heel belangrijk is in mijn werk, kan een ruimte intimideren door zijn gewicht en zijn massa. Gips is makkelijk in verschillende vormen te brengen en te beschilderen, terwijl het ook zwak is en niet bestand is tegen de elementen, zoals het weer. Aluminiumcement lijkt in zijn effect nog het meest op klei, maar kan worden gepolijst, en dan lijkt het op brons - onvoorspelbaar, maar meestal met aangenaam verrassend resultaat.
De materialen worden mijn partners wanneer ik met ze werk. De relatie blijft tot de presentatie een feit is, en wordt weer hernieuwd bij het toewerken naar een nieuwe presentatie - want geen twee presentaties zijn ooit hetzelfde. Wat uiteindelijk wordt gepresenteerd is het product van mijn inspanningen om die relatie met mijn materialen in stand te houden. Ik wil niet zeggen dat de thematiek van mijn werk minder belangrijk is dan het creatieve proces. Maar de praktijk van het maken van mijn beelden en het combineren ervan - hoe ze zich tot elkaar verhouden - is even belangrijk als het effect van elk afzonderlijke werk. Daarom is de presentatie van mijn werk zo belangrijk voor me.
Ik besef dat veel mensen mijn werk als installatie zouden omschrijven, maar ik zou het liever een totaalsculptuur noemen. Zo hou ik vast aan de bijzondere relatie die ik als beeldhouwer met alle gebruikte materialen en vormen heb, terwijl ik een kunstmatige omgeving definieer waarin die vormen en materialen samenkomen. Dan wordt alles met elkaar verbonden: de kunstenaar, de materialen, hun vorm en de ruimte."
 
 
Lin Shih Ying
Ein Lächeln ist mehr wert

Bij het maken van het geluidskunstwerk Ein Lächeln ist mehr wert liet
Lin Shih Ying zich inspireren door het verkeer van vrachtwagens, graafmachines en het kwinkeleren van weidevogels. Het geluidsfragment zet in met de romantisch christelijke hymne Morning Has Broken in de uitvoering van Cat Stevens uit 1971. Geleidelijk worden piano en zang overstemd door de klanken van razende motoren en schrapend metaal.

"Waar wijken in aanbouw zijn bestaat het verkeer uit vrachtwagens en graafmachines. We begrijpen dat dit slechts tijdelijk is, maar hoe is het gesteld met de kwaliteit van leven in Leidsche Rijn op dit moment?"

Beluister het geluidsfragment


 
 
David Gibbs
David Gibbs

David Gibbs legde op foto en film ‘sporen’ vast van zijn handelingen en gedachten tijdens zijn verblijf in Leidsche Rijn. Deze zijn te zien als indrukken van een plek in wording.

"Mijn bijdrage is een poging om substantie te geven aan Leidsche Rijn, aangezien de wijk zo´n voorbijgaand karakter heeft."


Kapotte, verlaten weg nabij de Martin Luther King Brug (naar Kanaleneiland).

Handeling 1: Ik heb deze kapotte en verlaten weg deels hersteld. In plaats van archeologie die het verleden wil opgraven zou je je een archeologie van het moderne kunnen voorstellen, gericht op het vinden van de "sporen van herinnering van achtergelaten toekomsten" (Robert Smithson)


LAND
N33 53'3, 4106''E 87 46'6,8272


Handeling 2: een toeëigening van land "In de afwezigheid van moraal worden de belangrijke beslissingen een zaak van esthetiek".
J.G. Ballard



De weeïge geur van enkele dagen oude menselijke uitwerpselen levert de eerste bewijzen van bewoning, door bouwvakkers die half-afgebouwde huizen illegaal kraken terwijl ze werken aan hun bouw. Ze zijn niet de enige die zich de half-affe villa's toe-eigenen. Hier en daar wandelen jonge stellen rond op zoek naar een geschikt huis: zij doen nog meer hun best zich het vooruitzicht om hier te leven voor te stellen. Want het is moeilijk om het te hebben over het hier en nu op een plek als Leidsche Rijn in zijn huidige staat; inhoud en betekenis worden toegekend aan zelfs de meest inerte en schijnbaar irrelevante dingen die in het zicht komen: isolatiematerialen, witte plastic lappen die op kale betonnen wanden zijn vastgehecht met zwarthouten balken, onaffe rijtjeshuizen worden impresario voor Engelse Tudor architectuur. Dat zijn de indrukken of 'voortijdige' momenten op een plek tijdens zijn wording. Een met geulen doorsneden braakliggend terrein voor de droom van een projectontwikkelaar.


Strand
De zuidelijke begrenzing van Veldhuizen, langs de A12.


Aan de andere kant van de snelweg en de geluidswal strekt het land zich uit om landschap te worden.
Dit zou het binnenland zijn geweest als je aan de 'kust' van Veldhuizen had gestaan terwijl achter je tot ver aan de horizon de Vinex oceaan reikt.
Natuurlijk is er de concrete werkelijkheid van het kunstmatige landschap, en toch wordt deze realiteit verhuld door schoonheid; ontkent zij zichzelf?
Als er schoonheid in zo'n ontkenning schuilt, dan zou dat alleen zo zijn wanneer de ontkenning een ware en solide werkelijkheid wordt. Veldhuizen krijgt een strand.
 
 
Tilmann Meyer-Faje
Groeten uit Leidsche Rijn

De kunstenaar Tilmann Meyer-Faje fotografeerde plekken van ‘tijdelijke natuur’ in Leidsche Rijn. Zijn denkbeeldige serie ansichten Groeten uit Leidsche Rijn bracht deze kenmerkende lokaliteit aan het licht.








 
 
Mark & Mark & Paul
Dossier Droomhuis

De kunstenaars Paul Kuipers, Mark Mantingh en Mark van Steenbergen werkten voor deze gelegenheid samen aan een onderzoek naar stedelijke processen. Dossier Droomhuis bestond uit een aantal tijdelijke interventies in het gebied rondom de Nomads in Residence/No. 19. Zo maaiden ze in het gras het woord DROOMHUIS.




 
 
Paul Segers
Hollandse Agriculturele Scenario's

Paul Segers maakte de videocollage Hollands Agriculturele Scenario’s over boeren die in en rondom Leidsche Rijn grond moesten afstaan voor de bouw van dit stadsdeel. De video verbeeldt de zoektocht van (fictieve) boeren naar nieuw land.


still uit "Hollandse Agriculturele Scenario's"
 
 
Dijkman & Osterholt
Refuse Dump

Marjolijn Dijkman en Wouter Osterholt deden in juni 2004 onderzoek naar het nachtleven in Leidsche Rijn. Hun nachtelijke rondgang leverde verschillende bijdragen op. De voornaamste daarvan is Refuse Dump. De kunstenaars verzamelden bruikbare spullen uit afvalcontainers van nieuwe bewoners en stelden hier hun eigen interieurs uit samen. Die werden enkele dagen op het terrein rondom parasite Nomads in Residence/No. 19 uitgestald, als betrof het een alternatieve woonboulevard.